Itihāsa / Mahābhārata chronicle / Ādi · 9 of 50
9. Draupadī's choice
Ādi (आदि)
Drupada has a daughter born of a rite, Draupadī, and a son, Dhṛṣṭadyumna, born to kill Droṇa. The svayaṃvara is a machine. A bow, a mark, a high target, and a turning thing the archer must see through. Kings fail. Karṇa comes. In one telling Draupadī refuses him aloud, for his birth. In another the test itself stops him. This page does not choose which humiliation is the received one. It records that the tellings disagree, and that Karṇa leaves.
A brahmin stands up. It is Arjuna, still in the disguise of the dead. He strings the bow and hits the mark. Draupadī garlands him. The kings rise in anger at a brahmin taking a princess. Bhīma and Arjuna hold them. Kṛṣṇa, who is there and has not yet declared himself their cousin in public, sees who they are and is glad.
They bring her home and call out to Kuntī that they have come back with alms. Kuntī, not looking, says what she always says: share it among you. The word is out before she sees a bride. The poem treats the mother's sentence as binding. Draupadī will have five husbands. Drupada protests and then consents. A marriage that began as a contest becomes a house with a rule no one planned, and a fault-line no one will be able to forget when the dice start.
नेपालीमा
द्रुपदकी छोरी द्रौपदी यज्ञबाट जन्मेकी थिइन्, र उनका भाइ धृष्टद्युम्न द्रोणलाई मार्न जन्मेका थिए। स्वयंवर एउटा यन्त्र थियो: धनु, लक्ष्य, माथिको निशाना, र घुमिरहेको वस्तु जसलाई हेरेर तीर हान्नुपर्थ्यो। राजाहरू असफल भए। कर्ण आए। एउटा कथनमा द्रौपदीले उनको जन्मका कारण खुलेआम अस्वीकार गरिन्। अर्कोमा परीक्षाले नै उनलाई रोक्यो। यो पृष्ठले कुन अपमान मान्य हो भनेर छान्दैन। कथनहरू बाझिन्छन् र कर्ण फर्किन्छन् भन्ने कुरा मात्र लेख्छ। मृतको भेषमा रहेका अर्जुनले ब्राह्मणका रूपमा उठेर धनु चढाए र लक्ष्य भेदे। द्रौपदीले उनलाई माला लगाइन्। ब्राह्मणले राजकन्या लैजाँदा राजाहरू रिसले उठे, तर भीम र अर्जुनले तिनलाई रोके। कृष्ण, जो त्यहाँ हुनुहुन्थ्यो र आफू तिनका नातेदार हुँ भनेर सार्वजनिक गरिसक्नुभएको थिएन, ती को हुन् भनेर चिनेर खुसी हुनुभयो। घर पुगेर उनीहरूले कुन्तीलाई भिक्षा ल्याएको भनेर बोलाए। कुन्तीले नहेरी सधैँ भन्ने कुरा भनिन्: सबैले बाँडेर खाओ। वाक्य निस्किसकेपछि मात्र उनले वधू देखिन्। कविताले आमाको वाक्यलाई बाध्यकारी मान्छ। द्रौपदीका पाँच पति हुनेछन्। द्रुपदले विरोध गरे, र पछि मानिदिए। प्रतियोगिताबाट सुरु भएको विवाह कसैले योजना नगरेको नियम भएको घर भयो, र पासा सुरु हुँदा कसैले बिर्सन नसक्ने दरार बन्यो।